Mijn tweede Masters Award!

Mijn man Jelle moet gedacht dat ik iets brak toen hij mij boven hoorde gillen.

Zo blij was ik toen ik de website van The Masters opende en zag dat ik niet alleen een award had gewonnen, maar dat mijn foto zelfs op de voorpagina stond!

En het grappige? Dit is helemaal geen nieuwe foto.

Voor mijn inzending heb ik alle oude harde schijven uit de kast getrokken en ben ik door jaren aan foto;s gegaan. Foto's waarvan ik sommige al jaren niet had bekeken. En daar zat ook deze foto tussen. Ik schoot heb tijdens mijn stageperiode, het eerste jaar waar ik bruiloften fotografeerde.

Dat maakt het winnen van deze award voor mij nog specialer.

Ik sta vaak stil bij hoeveel ik gegroeid ben in de afgelopen jaren. Op alle aspecten: techniek, sociaal en fotografiestijl. Maar ik denk dat het ook mooi is om stil te staan is dat die technische groei niet álles is. De passie voor het vak en het natuurlijke instinct voor mooie momenten is er al vanaf dag 1 en dat gevoel is nooit weg gegaan.

En dat is misschien wel het leukste aan deze award. Niet alleen dat ik er weer een heb gewonnen, maar dat hij me eraan herinnerd dat de fotograaf die ik nu ben, altijd al zat in de fotograaf die ik toen was.

Dit is een blogpost uit het archief